Przed-indykowa przemiana żurawiny

W sos żurawinowo(-figowy) oczywiście...

Krokodyli uśmiech po zjedzeniu szwajcarskiej czekolady

Z okazji przyjazdu Mamy wymalowaliśmy główną łazienkę w domu (tą z prysznicem). Decyzja była spontaniczna i wyboru kolorystki dokonaliśmy w 5 minut, w oparciu przede wszystkim o nazwy farb.

Dobry uczynek to przyjemność

Wraz z szefową uczestniczyłyśmy dzisiaj w imprezie charytatywnej "16th Annual Empty Bowl Benefit Dinner", organizowanej przez Arcadia University w Glennside, PA, której dochód przeznaczany jest na pomoc bezdomnym i głodującym. Była to kolacja, z której jako pamiątkę każda z nas wyniosła ręcznie wykonaną miseczkę, z której wcześniej spożyłyśmy zupę przygotowaną przez jedną z lokalnych restauracji. Moja miseczka wygląda tak (wykonana została przez ucznia North Penn High School w Lansdale, PA):

Jesień być może zostanie ukończona przed przyjazdem Mamy...

Wychodzenie z cienia

Nareszcie odważyłam się wyjść ze swojej skorupy zahamowań i spotkałam się dziś w Filadelfii z grupą młodych Polaków tu zamieszkałych. Grupę znalazłam na portalu http://www.meetup.com/ i nie żałuję tego, choć przy okazji oglądnęłam "2012", jeden z najgorszych filmów w historii kina. Film, który recenzent Rolling Stone podsumował w ten sposób: "...Sheer, cynical, mind-numbing, time-wasting, money-draining, soul-sucking stupidity." Ale jak od dawna wiadomo, najbardziej beznadziejny film oglądnięty w przyjemnym towarzystwie może być doświadczeniem zadziwiająco pozytywnym. ;)))

A w drodze powrotnej, jak zwykle na dworcu przy 30tej ulicy, kupiłam przeuroczą książkę filadelfijskiej pisarki Lisy Scottoline "Why my third husband will be a dog". Jest to zbiór felietonów publikowanych w Philadelphia Inquirer pokazujących kobiece spojrzenie na świat. Serdecznie polecam w jesienne dni, gdy wszystko zdaje się być takie szare...

Aha! I jeszcze przy kasie w księgarni dworcowej znalazłam produkt absolutnie niespodziewany - wyprodukowane w Polsce sezamki, tutaj noszące nazwę "SesaKiss". Mniam. Życie czasami jest miłe. :)))

Słońce i księżyc

W podstawówce jedna z nauczycielek powiedziała mi, że moje imię jest węgierskim odpowiednikiem imienia Helena i pochodzi od imienia greckiego boga słońca, Heliosa. Od tego czasu szłam przez życie pewna mojej słonecznej magii i mocy. Wmawiałam sobie, że nieustanne depresje i ataki niepokoju są li i jedynie dowodem na "artystyczność" mojej osobowości. Zawsze otoczona krągiem kolorowych oryginałów byłam przekonana, że to ja właśnie stoję w centrum grupy. Teraz jestem sama, nie mam przy sobie Przyjaciół, jedynie Tima i okazuje się, jak niewiele potrafię sama zdziałać. W weekendy siedzę w domu, robiąc pranie i oglądając stare odcinki "Beverly Hills 90210" krzyżykuję obrazy innych artystów, a moja głębia sprowadza się do dyskusji na temat zachowania córek Tima. Bo tak naprawdę imię Helena pochodzi najprawdopodobniej od greckiego słowa selene, oznaczającego księżyc. A księżyc jak wiadomo świeci blaskiem odbitym od słońca i bez niego byłby tylko słabo widocznym ciałem niebieskim.

Odnalezione w zakurzonym folderze

Zdjęcie wykonane w restauracji Polka w Warszawie, gdzie spotkaliśmy się z Ewą zeszłej zimy.

Celebrowanie jesieni

Niektórzy z Was być może pamiętają moje jesienne zdjęcia wykonane w listopadzie 2007. Część liści na nich utrwalonych, przetrwała przedłużony proces suszenia w słowniku Merriam-Webster i wczoraj rozpoczęła nowy rozdział w swoim życiu. Jest to mój pierwszy projekt scrapująco-artystyczny, więc proszę nie bądźcie nazbyt krytyczni. ;)))

A dziś rano w czasie spaceru z Evey, zebrałam bukiet nowych liści na kolejny projekt. Miejmy nadzieje, że suszenie pomiędzy stronami "Utworów Zebranych" Oscara Wilde'a przniesie im metafizyczną inspirację.

Poranny spacer zaowocował też tym oto zdjęciem drzewa, z którego pochodzą nowe liście:
A przed chwilą okazało się, iż haftowana przeze mnie Jesień jest ciężarna... No cóż, jesień to w końcu okres obfitości, zbiorów i dożynek.

Amiszowa idylla

Zdjęcie wykonane 27 czerwca w okolicy Lancaster, PA.

Podglądanie

Postanowiłam, że w końcu muszę się z Wami podzielić zdjęciami wykonanymi podczas wczesno-letniej wizyty mojej Mamy. Niedługo Mama znowu tutaj z nami będzie i trzeba nadrobić zaległości i zaprzestać fotografowania wyłącznie do przysłowiowej szuflady. Na pierwszy ogień idzie to oto zdjęcie wykonane 31 maja w jednym z zamków Henry'ego Mercera w Doylestown, PA. Kolejny dowód na to, że zawsze należy mieć aparat w pełnej gotowości.

Nowy gadget na blogu

Nie mogę narzekać na nadmiar komentarzy na moim blogu i w związku z tym dodałam dziś możliwość "szybkiego reagowania" na publikowane posty. Mogą się Wam podobać lub nie, ale nie powinniści pozostawać na nie obojętni. ;PPP

Temperatury spadły w okolice zera

I szron pojawił się również na sukni Pani Jesiennej...

Wyhaftowane w tzw. międzyczasie

Korzystając z weekendowej nieobecności Tima, skończyłam dziś haftować irlandzkie błogosławieństwo - tradycyjny wiersz-modlitwę, którą recytował Teść tuż przed śmiercią. Prezent gwiazdkowy o głębszym znaczeniu niż kolejna para skarpet.

Pies powietrzny, który ma mocne zęby

Update jesienny

Nowy sąsiad i usychające chryzantemy

Proszę kliknąć na zdjęcie i oglądać w powiększeniu. Rozpoczęłam zabawę z tzw. textures. :)))

A poniżej oryginalne zdjęcie prosto z aparatu. Tak dla porównania. ;PPP

Tak dobrze wstać skoro świt, czyli jesień 2009 u nas

Chwilowe oderwanie się od nowej rzeczywistości

Ten weekend Jessie spędzała u swojej mamy, więc my mogliśmy z Timem zrobić coś razem i dla siebie. Pojechaliśmy do Filadelfii zobaczyć wystawę Matisse i sztuka francuskiej Riwiery. Ekspozycja nie powaliła nas na kolana, ale była warta odnotowania w naszym niewielkim karneciku kulturalnym. Dużo większy entuzjazm wzbudził w nas mural prezentowany w poczekalni dworca przy 30 ulicy. Filadelfia słynie ze swojego Mural Arts Program, który angażuje artystów oraz społeczności zaniedbanych dzielnic miasta, aby w pewien sposób odmienić szarą rzeczywistość. Prośba o "pomalowanie świata na żółto i na niebiesko" jest tu aktywnie i skutecznie wprowadzana w życie. Najnowszym projektem był mural zatutułowany "This We Believe" ukazujący uczucia Filadelfijczyków do ich miasta. Zobaczcie zresztą sami jego fragmenty:

Dzień zakończyliśmy (pierwszą dla nas obojga) wizytą w Port Richmond, polskiej dzielnicy Filadelfii. Jest to ubogie, ale czyste miejsce, które napełniło mnie tym smutkiem, który zawsze odczuwam w kontaktach z Polonią amerykańską. Tym niemniej warto było błądzić po północnej Philly, chociażby po to, żeby kupić kiełbasę krakowską, półtłusty biały ser oraz książkę w niewielkiej księgarni. No i oczywiście, aby zobaczyć jeszcze jeden filadelfijski mural. :)))

Dawno nie było tu tak słonecznego dnia...

3 Hafty...

Jeszcze nie wszystkie są ukończone. Te, które są ukończone, nie są wyprane i oprawione. Ale już można sobie wyobrazic, jak będą się kiedyś razem komponowac na tle naszej bursztynowej ściany. :)))

Jak było do przewidzenia, Jesień jest rudowłosa...