Drzewo tulipanowe

A oto powód, dla którego miałam dziś przy sobie aparat fotograficzny: drzewo, jakiego nigdy wcześniej nie widziałam - tulipanowiec amerykański (Liriodendron tulipifera) z rodziny magnoliowatych:

Sami musicie przyznac, ze nie często widuje się tak niezwykłą i piękną roślinę.

Trzy powody, dla których zawsze należy miec przy sobie aparat fotograficzny...

Dziś w przeciągu jednej tylko godziny dane mi było zobaczyc 3 tęcze w różnych miastach. Najpierw tą tworzącą most nad Schuylkill River w okolicy dworca kolejowego w Filadelfii:

I chwilę później tą podwójną w moim miasteczku:

Nie mam innego wyboru i muszę się dziś do świata uśmiechac. ;)))

Wierzcie lub nie...

To nie jest zdjęcie archwialne sprzed narodzin pisklaczków. Od dwóch tygodni w tym samym gnieździe na naszym drzewie rezyduje kolejna para wysiadująca jajka. Chyba jest im dobrze u nas... ;)))

Ewolucja przedwyborcza

Przy okazji śledzenia prawyborów w Stanach Zjednoczonych odkryłam, iż moja schizofrenia osiągnęła kolejny poziom - ja jak najbardziej centro-liberalno-demokratyczna w Polsce, tutaj w Ameryce okazuję się byc konserwatywno-republikańsko-prawicowa. Tłumaczę to rozdwojenie tym, że najwyraźniej moja Ojczyzna potrzebuje czegoś innego niż kraj, w którym przyszło mi obecnie życ. Pikanterii moim skłonnościom politycznym dodaje jednak to, iż moim ulubionym magazynem jest demokratyczny TIME. Ah well, jak mawiają narody anglojęzyczne.

Jako obserwator bez prawa głosu, zauwazylam ciekawą ewolucję okładek magazynu:

- od tej marcowej przedstawiającej uszatego Obamę wpatrzonego w światlośc (nieomylnie podobnego do ciekawskiego George'a) i z zakwestionowanym doświadczeniem

- za którą w następnym tygodniu pojawiła się waleczna Hilaria z promiennym uśmiechem i w zwycięskiej pozie
- poprzez tą przedstawiającą obraz Zbawiciela łączącego najlepsze cechy obojga demokratycznych kandydatów
- az do tej z zeszłego tygodnia, opublikowanej juz po prawyborach w Północnej Karolinie i ogłaszającej zwycięzcę...

Te wybory będą historyczne i w styczniu 2009 Ameryka będzie miała a) pierwszą kobietę-prezydenta, bądź b) pierwszego czarnoskórego prezydenta, lub tez c) najstarszego prezydenta. ;)))

Republikańska czy nie śledzę te wybory zafascynowana poziomem skomplikowania zasad wyborczych, trudnością podejmowanych wyborów przez zwykłych obywateli i z poczuciem historii tworzącej się na moich oczach.

Jeszcze jedna rzecz, która sprawia, iż patrzę na Amerykę bardziej przyjaznym okiem

Mój teśc znalazł ostatnio wśród wydanej Mu w sklepie reszty monetę z 1908 roku o wartości 1 centa, na awersie której zamiast głowy prezydenta Lincolna widnieje głowa Indianina. Monety te były wprowadzone do obiegu w latach 1859-1909 i obecnie ich wartośc w zależności od stan zuzycia wacha się od 3 do 1500 dolarów!

Najstarszą monetą 1-centową, jaką udało mi się znaleźc jest ta po lewej stronie na zdjęciach ponizej, która na rewersie zamiast Lincoln Memorial ma wieniec i która została wprowadzona do obiegu w roku 1917:

Jest to dla mnie jeden z fenomenów Ameryki. Przez te wszystkie lata zmieniały się wzory monet i stopy z jakich je wykonywano, ale nigdy żadna z nich nie została wycofana z obiegu. I teraz, gdy jest się uważnym można znaleźc w swoim portfelu historię wielu pokoleń Amerykanów, którzy tych monet dotykali.

Po przerwie

Ostatnimi czasy dotarło do mnie kilka skarg wytykających mi zaniedbanie bloga i brak nowych postów. Hmmmmm... Przynajmniej wiem teraz, że ktoś je czyta i że komuś ich brakuje. Nie ma tego złego... ;))) Prawda jest taka, że ostatnie tygodnie nie mogłyby byc bardziej dla mnie wyczerpujące. Pracuję codziennie od 9 do 18 i nie pamiętam, kiedy miałam ostatni wolny weekend. Co drugi dzień zaraz po pracy biegnę na siłownię, gdzie spędzam godzinę, ewentualnie cwiczę w domu. Po powrocie pracuję nad moim haftem, bo przecież muszę go skończyc przed końcem lata. ;))) W tej chwili wygląda on tak, jak na zdjęciu poniżej (tutaj możecie sobie przypomniec, jak ma wyglądac w efekcie końcowym):

Nie jestem tez w stanie przypomniec sobie, kiedy ostatnio miałam czas na spacer z aparatem fotograficznym. Zaniedbuję dwie z ulubionych czynności i wcale mi się to nie podoba. Zwłaszcza, że ciężka praca i długie godziny spędzane w labie nie odpłacają mi się wspaniałymi wynikami.

Ciekawostki powyborcze

Wczoraj odbyła się w naszym stanie pierwsza tura wyborów prezydenckich. W obozie Demokratów porażającą przewagą 10 procentów głosów wygrała Hilaria Straszliwa. A ja przy okazji całego zamieszania poznałm kilka ciekawych faktów wyborczych. Amerykanie, gdy zapisują sie na listy wyborcze, muszą zdeklarowac swoje sympatie polityczne. Tak zwani "niezależni" za swoje niezdecydowanie w wielu stanach płacą najwyższą karę, a mianowicie, nie mogą w ogóle oddac głosu w pierwszej turze. Natomiast ci, którzy podali, iż są Demokratami w pierwszej turze nie mogą zagłosowac na kandydata Republikanów. No chyba, że miesiąc wcześniej oficjalnie zmienili swoje barwy z niebieskich na czerwone. Poza tym Amerykanom obca jest idea ciszy wyborczej. Tutaj agituje sie do samego końca, stojąc na rogach ulic i głośno skandując imiona swoich kandydatów. Ja, w związku z tym, że głosowac jeszcze nie mogę, w cichości ducha tylko zaklinam przyszłośc i proszę przeznaczenie, aby w przyszłym roku na dokumencie stwierdzającym moje drugie obywatelstwo podpisał się mężczyzna. Nieważne czy młody, czy stary, niebieski, czy czerwony, niedoświadczony, czy weteran... Światem nie powinny rządzic kobiety. To nie po bożemu...

Słuchając myśli wiewiórek

Właśnie zakopałem orzecha, którego przed chwilą znalazłem u waszej sąsiadki. Nigdy go już nie znajdziecie...Przestańcie się gapic - chodzę po waszym płocie, ale przecież nic złego mu nie robię.
Dośc tego! Nie zniosę już więcej zdjęc! Spadam stąd.

Portret rodzinny

Maluchy mają chyba 5 dni i dzisiaj dumna mama pokazała je światu po raz pierwszy. Do tej pory widziałam tylko piórka wystające spod jej brzucha. ;))

Leżąc w trawie...

Słonecznej niedzieli! :)))

Miłe głupostki, czyli post mieszany

Głupostka nr 1.
Wczoraj Timik zabrał mnie po pracy na kolację do "Warsaw Cafe" - uroczej polskiej restauracji w Filadelfii, w której nie dośc, że zjadłam najlepsze w moim życiu gałąbki (a może to było tylko złudzenie wywołane skutecznie lasującą mi mózg emigracyjną tęsknotą za wszystkim co polskie?...), to jeszcze w dodatku miałam okazję na żywo zobaczyc Jeffa Danielsa w trakcie kręcenia zdjęc do komedii romantycznej "The Dream of the Romans". ;PPP

Głupostka nr 2.
W dzisiejszej poczcie znalazłam zamówioną w zeszłym tygodniu ozdobę choinkową z limitowanej serii firmy Lenox. Uwierzcie mi, że w rzeczywistości jest jeszcze ładniejsza i delikatniejsza niż na poniższym zdjęciu. :))) Głupostka nr 3.
Gdy wczoraj otworzyłam paczkę z Ann Taylor, to oprócz zamówionych podkoszulków znalazłam w niej rownież srebrne kolczyki o wartości 25 dolarów.

Niby nic specjalnego, ale są to dokładnie takie kolczyki, jakie chciałam miec. ;)))

Głupostka nr 4.
Rozpoczęłam nowy projekt hafciarski:

Bardzo ambitny projekt, który obejmuje celtyckie wyobrażenia 4 pór roku i dodatkowo jeszcze Bożego Narodzenia. Powyższe zdjęcie pokazuje zaczątek Lata. które w efekcie końcowym powinno wyglądac tak:
Mam nadzieję, że uda mi się ten obraz skonczyc przed moimi urodzinami i przed końcem lata. ;)))

Głupostka nr 5.
A na przodzie domu po ostatnich deszczowych nocach rozkwitły tulipany. I teraz wraz z żonkilami spoglądają w jedynie właściwym kierunku - w stronę słońca. ;)))

Nowy lokator

A na drzewie przed naszym domem zagnieździły się gołębiaki karolińskie (lac. Zenaida macroura, ang. mourning dove). Siedzą sobie spokojnie na jajkach i pozwalają się fotografowac. ;)))

Kocham wiosnę!

Życie po życiu

1. Światło
2. Łono
3. Spokój
4. Nadzwyczajne piękno

Tytul tej serii zdjec i tego postu nie oznacza wcale, ze zaczelam interesowac sie tym, co dzieje sie, gdy juz nas nie ma. Nadal jestem przywiazana do zycia tutaj i teraz i cieszy mnie obserwacja terazniejszosci bez zbednego wybiegania myslami naprzod. Powyzsza seria zdjec zrodzila sie wczoraj w trakcie sprzatania duzego pokoju. Chcialam wyrzucic doniczke z zasuszonymi tulipanami, ktorych platki nie opadly, ale gdy szlam do kuchni swiatlo tak jakos dziwnie sie zalamalo, ze zauwazylam piekno tych niezywych juz kwiatow. Stad tez powyzsze zdjecia i ich tytuly. ;)))

Całe kwiatki

Niedawno zapytałam Mamy, czy podobają się Jej zdjęcia kwiatów, które zrobiłam ostatnio. Odpowiedziała mi, że nie jest pewna, bo moje zdjęcia ograniczają się wyłącznie do "samych środków". Dlatego też dzisiaj, specjalnie dla mojej ukochanej Mamuni, zamieszczam tutaj zdjęcia kompletnych (!!!) kwiatków razem z listkami i gałązkami. ;)))

Niezmienna fascynacja nielogicznoscia Ameryki

W Stanach Zjednoczonych nie kupuje sie lekarstw tak jak u nas w aptekach, tylko w wydzielonych sekcjach w drogeriach badz w supermarketach. I to nie jest dziwne z punktu widzenia korporacji, bo zawsze "przy okazji" pacjent wyda troszke wiecej pieniedzy na rzeczy, ktore w danej chwili wydaja sie mu byc niezbedne. A chwila spedzana w oczekiwaniu na przepisany lek zazwyczaj trwa troche, wiec na przyklad ostatnio po zrealizowaniu recepty, oprocz antybiotyku mialam w siatce 2 rozne zele pod prysznic, waciki, filtr do odswiezacza powietrza, krem do skorek, krem do rak dla Tima, tusz do rzes, zyletki dla Samanthy, plyte DVD, kartke urodzinowa i 50 dolarow mniej w portfelu (te filtry mnie wykoncza finansowo!). Co natomiast zapewne zdziwi osoby czytajace ten blog w Polsce, to to, czemu ja na zrealizowanie recepty musialam czekac blisko 20 minut. No coz, w Ameryce nie wierzy sie w zdrowy rozsadek i samoswiadomosc pacjentow i lekarz przepisuje tu okreslona liczbe pigulek na okreslone schorzenie, a farmaceuta te leki odlicza i przeklada do pomaranczowych pojemniczkow, na ktorych wypisane sa dane pacjenta, dane lekarza i dokladny opis wizualny tabletek. Zawsze bardzo mnie denerwuje to, iz nie moge dostac leku fabrycznie zapakowanego i ze ktos moich tabletek dotyka i ze tak naprawde to nigdy nie mam pewnosci, czy w moim pojemniczku jest wlasciwe lekarstwo. Tim niezmiennie uspokaja mnie, powtarzajac, iz zawod farmacety jest jednym z najbardziej odpowiedzialnych i podlega ciaglym kontrolom, wiec o pomylkach, czy zlej woli nie moze byc tu mowy. Powoli wiec godze sie z pomaranczowymi pojemniczkami i z tym, ze nie moge sobie sama pigulki "wycisnac" przez folie aluminowa. Godze sie rowniez z tym, ze gdy po zabiegu u chirurga szczekowego potrzebowalam bardzo silnych lekow przeciwbolowych, to musialam pokazac dowod osobisty i podpisac odbior leku. Rozumiem, ze rowniez musze podpisywac sie, gdy kupuje leki zawierajace pochodne efedryny i ze nie wolno kupic mi wiecej niz dwoch opakowan na raz. Czego zupelnie natomiast nie jestem w stanie pojac przy tym poziomie kontroli lekow, to tego, ze gdy w poniedzialek zadzwonilam do lekarza, aby zapisac sie na wizyte, to pani w rejestracji poprosila mnie o opisanie objawow chorobowych, podanie numeru telefonicznego do mojej apteki i powiedziala, ze lekarz przepisze mi antybiotyk. Faktycznie przepisal, choc recepty na oczy nie widzialam, bo zostala bezposrednio skierowana do apteki. Antybiotyk z serii tych najsilniej dzialajacych wlasnie koncze dzis zazywac. Pomogl mi, bo goraczka spadla i wezly chlonne juz mnie nie bola, ale ja nadal nie wiem, co mi bylo i co powinnam robic, aby taka choroba juz sie do mnie nie przyplatala. Poza tym, skad tak naprawde ta pani w rejestracji wiedziala, ze ja faktycznie jestem chora?... Brak logiki w sluzbie zdrowia, to nie jest li i jedynie polska cecha. Mam nadzieje, ze Was to pocieszy. ;)))

Czyżbym odkryłam jedną z tajemnic Wszechświata?...

Prześcieradło, pod którym śpimy zawsze spada na prawą stronę, natomiast koc, który jest na nim ułożony ma tendencję do przechyłu w lewą stronę. Tim ciągle się na mnie denerwuje, że odmawiam podłożenia ich brzegów pod materac i nie rozumie, że ja zupełnie nie odczuwam potrzeby spania w kopercie na wznak (amerykańska kultura pościelowo-ręcznikowa wymaga niezwykłego rozwinięcia intelektualnego, którego mi brak). Od kilku dni śpię sama, bo Timik gania po poligonie i śpi sobie w swoim zielonym śpiworze, który jest absolutnie wolny od tendencji przechylnych. Ale w związku z tą Jego nieobecnością odkryłam właśnie, że w sposób cudowny nic mi z łóżka nie spada, choć nie zastosowałam się do żadnego z wyznaczników amerykańskiego ścielenia łóżka... Hmmmmmmm... ;)))

Już bez złudzeń

Po kilku chwilach zachwytu nad wspaniałością otwierających się przede mną możliwości w portalu nasza-klasa.pl, przyszedł w końcu moment refleksji i opamiętania. Jak zwykle w swym naiwnym entuzjazmie zapomniałam o problemie kluczowym, a mianowicie o tym, że w większości wypadków mam niezwykle wiele powodów, aby NIE utrzymywac kontaktu ze znajomymi ze szkół, do których uczęszczałam. Kilka tygodni temu brałam udział w dyskusji na jednym z forum klasowych i uświadomiłam sobie, że moi koledzy praktycznie wcale się nie zmienili i że nadal niewiele mam z nimi wspólnego. Znowu poczułam się jak wyrzutek klasowy, którego nie zaprasza się na imprezy i wspólne wyjścia. Nie czuję potrzeby ani ponownego przeżywania traumy, jaką był dla mnie pobyt w podstawówce, ani śmiania się z ordynarnych żartów moich kolegów z liceum. Ci, na których mi zależy mają dożywotnie miejsce w moim sercu i mojej książce adresowej na Yahoo! Dzięki Naszej Klasie przybyło tam kilka imion i cieszę się z tego, ale na pewno więcej już nie będę jak cma ciągnąc do piekiełka klasowego, bo to naprawdę mnie nie bawi.

"Oswoic" znaczy "stworzyc więzy"

W ramach oswajania chwastów, które duszą mi azalie i mordują moje krokusy, postanowiłam traktowac je tak samo, jak wszystkie piękne kwiaty w moim ogrodzie. Efekt możecie sami ocenic poniżej.

Może, gdy ich uroda zostanie przeze mnie doceniona, a narcystyczna próżnośc wypełniona, uda się nam dojśc do porozumienia i w końcu zaczniemy życ w zgodnej symbiozie, a nie w związku sado-masochistycznym...

Wesołych Świąt!

Spokojnych Świąt wypełnionych radością i nadzieją
życzą
Ilona, Timothy, Samie i Jessie

Zabobony

Chyba jednak moja terapia chrzanowa nie działa tak dobrze, jak mi się wydawało, bo obudziłam się dziś z ogromną gulą w gardle po prawej stronie, silnie powiększonym prawem węzłem chłonnym, bolącym prawym uchem i opuchniątą prawą częścią szyi. Wstając powiedziałam Timowi:

Il: Idę wziąśc gorący prysznic, a potem wsadzę sobie w prawe ucho watkę namoczoną w spiytusie.

Tim: Żeby chronic się przed złymi duchami?...

Jak zauważą niektórzy, dzisiejszy post jest zainspirowany rozmowami Anuliny. Serdecznie polecam lekturę tego blogu wszystkim, którzy szukają humoru i uśmiechu w codziennym życiu. :)))

Medycyna naturalna

Łapie mnie jakieś choróbsko i czuję się do bani. Postanowiłam więc w ramach przygotowań do Świąt podkurowac się trochę w kuchni. Starłam wczoraj własnoręcznie korzeń chrzanu, dostałam po tym w nocy gorączki, a dziś czuję się o niebo lepiej. Czyli jednak coś jest w tych sposobach znachorskich. No nic, przed pójściem do spania pójdę jeszcze zjeśc w związku z tym cebulkę. Dobranoc! ;)))

Niemożliwośc...

Przeczytałam właśnie w Dzienniku poniższy artykuł i siedzę teraz przed komputerem z otwartą buzią... Czy naprawdę można zastawic w banku Kopiec i krakowskie kamienice?... Na jakiej zasadzie je wyceniano?! Na podstawie wieku, urody, znaczenia historycznego, wysokości?... W głowie mi się to nie mieści.

*************************

środa 19 marca 2008 23:17
Prezydent zastawił w banku Kopiec Kościuszki

Krakowianie łapią się za głowę. Boją się, że skarb i symbol ich miasta - Kopiec Kościuszki - przestanie być dobrem publicznym i przejdzie w ręce banku. Wszystko przez prezydenta Krakowa, Jacka Majchrowskiego, który zastawił ten nietypowy pomnik, by komunalne przedsiębiorstwo mogło się zadłużyć na 22 miliony złotych - pisze "Fakt".

Półtora miliarda złotych miejskich długów - to kwota przerażająca, ale najwyraźniej nie tak bardzo, by władze Krakowa szczególnie się tym przejmowały. W razie finansowego krachu, wierzyciele mają bowiem co zabierać - pisze "Fakt".Kopiec Kościuszki to gwarancja 22 milionów złotych pożyczonych od banku Miejskiemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji, by mogło rozbudować oczyszczalnię ścieków. Legendarny symbol Krakowa zastawiono więc za miejskie ścieki - bulwersuje się gazeta."Fakt" przypomina, że piękny kopiec to niejedyny zastaw za długi. Miejskie kamienice, bloki, a nawet siedziby magistrackich wydziałów zastawiono na kwotę 75 milionów złotych. W sumie miasto winne jest bankom i innym instytucjom ponad miliard złotych.W przeliczeniu na jednego mieszkańca daje to kwotę prawie dwóch tysięcy złotych, wliczając w to noworodki i starców. Pozostaje mieć nadzieję, że prezydent Majchrowski i jego administracja uporają się z długami i przestaną zastawiać kolejne symbole Krakowa - pisze "Fakt".

Jeszcze więcej wiosny

Wiosna

Już tutaj jest... :)))

Pocałujcie mnie proszę w nos...

Bo coś ostatnio zła i podminowana chodzę.

Kwiaty dla Babci

Przysłała je nam siostra Tima wraz z kondolencjami. Myślę, że spodobałyby się Babci. :)))

Babcia 1924-2008

Po trzech miesiącach niewypowiedzianych cierpień, już jest spokojna...